Sağlık

Vücut şuuru

““İnsanın anavatanı çocukluğudur” demiş Epictetus. Dişlerimizin ana vatanı ise anne karnıdır. Ortalama altı aylıkken ağızda görülmeye başlayan dişlerimizin oluşumu çenelerimizin içinde, doğmadan evvel başlar ve hayatımız boyunca alışkanlıklarımızın izlerini taşır. Çocuklarımız biraz büyüyüp kendi vücudu hakkında karar alacak duruma gelene kadar ağız sıhhati için kıymetli bir periyot geri gelmemek üzere süratle geçmiş olur. Pekala neler yapabiliriz onlar için?”

Daha genel bakarsak, çocuklarımıza kazandırabileceğimiz en değerli şey, kendine bakma şuuru, vücutlarının kıymetli olduğunu fark etme ve günlük rutin alışkanlıkların kolay kolay ve severek yapılmasıdır. Onlara bu hususlarda verdiğimiz emeğin kazanımlarını hayatları boyunca taşıyacaklar.

Bu alışkanlıklar ve uygulamalar çocuklara öğretilirken en sık yapılan yanılgı, bu kuralları gerilimli bir halde, sevimsiz şeylermiş üzere hissettirerek öğretmektir. Çocuklara, eğlenceli ve sevgi dolu bir halde bakım sürecini deneyimletirsek onlar da kendi öz bakımlarına karşı bu hislerle hareket edeceklerdir. O devirde kazanılmayan alışkanlıklar, belli kayıpları yaşayıp değişime hazır olduğumuz, yetişkinliğin ileri devirlerinde çözülmesi gereken sorunlar olarak karşımıza çıkar.

Bu alışkanlıkların en başında sağlıklı bir ağız ve sağlıklı bir vücut için beslenme ve bakım alışkanlıkları ve tabip denetimi geliyor. Çürük, mikroorganizmaların karbonhidratları parçalamasıyla açığa çıkan asit sonucu oluşur. Bu yüzden beslenme bakım ortasındaki dengeyi düzenleyerek çürükten kaçınabiliriz. Öncelikle çocukların yiyecek içeceklerini gereksiz şekerlerden arındırıp karbonhidrat yeme sıklığını azaltırsak değerli ölçüde çürüğe sebep olan mikroorganizmaların besin kaynağını ortadan kaldırmış oluruz.

Bakım alışkanlığına ise ağızlarında dişleri gördüğümüzden itibaren başlayabiliriz. Altı aylıkken steril gaz tamponlarla yahut özel parmak fırçalarıyla dişleri temizlemeye başlayabiliriz. El marifetlerini kazandığı yaştan itibaren kendileri özel fırça ve doğal macunlarla kendi bakımlarını yapmaya başlayabilirler. Bunun yanında doğduklarında çocuklarımızın ağzında mikroorganizma yoktur, kendimizden onların ağızlarına rastgele bir kontaminasyon oluşturmamalıyız. Yemeklerine üflemek, birebir kaşığı kullanmak üzere davranışlardan kaçınmalıyız. İki yaşından itibaren pedodontist ile tanışıp diş denetimi alışkanlığını edindirebiliriz. Tertipli hekim denetiminde olduğu sürece gerektiğinde gözetici uygulamalar yapılacaktır.

Süt dişleri, manzara ve çiğneme işlevinin yanında, hem gerilerinden çıkacak olan dişlerin sağlıklı sürmeleri için hem çene gelişimi açısından rehberdir. Nasıl olsa değişecek diye düşünmemek gerekir. On iki yaşına kadar kalması gereken süt dişleri vardır ve bunlar beş yaşında çürüdüğü vakit kalan yedi yılda onları ağızda sağlıklı tutmak epeyce zordur. Bir yanılgı da altı ile on iki yaş ortası ağızda süt dişleri ve kalıcı dişler birlikte görülür ve çoğunlukla hayat uzunluğu kalması gereken dişler de anne baba tarafından süt dişi zannedilir. Ayrıyeten çürüyen süt dişleri ağızda mikrop ortamı oluşturduğu için kalıcı dişler de süratle çürür. Erken kaybedilen süt dişlerinin gerisinden sürmesi beklenen kalıcı dişler de çıkamaz yahut yanlış yerden çıkarlar. Çene gelişimini ve kalıcı dişlerin sürmesini etkileyen erken süt dişi kayıplarında ortodontik tedavi gerekir.

Ayrıyeten ortodontik bozuklukların oluşmaması için iki buçuk yaşında parmak emme, göğüs kullanma alışkanlıkları da bırakılmalıdır. Kimi gelişimsel çene bozukluklarında erken kolay müdahalelerle ileride oluşacak karmaşık sorunların önüne geçilebilir.

Günlük alışkanlık, öz bakım şuurunun yanında erken başlayacak olan tabip denetimleri ile hayat uzunluğu sağlıklı bir gülüşe sahip olmak mümkündür.

Sağlıklı günler ve tüm çocukluklara selamlar.

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir