korona gunlerinde ruh sihhatimizi koruyabilmek UmAwTIjE
Sağlık

Korona Günlerinde Ruh Sıhhatimizi Koruyabilmek

Vefat tehlikesi yaratan salgınlar içe kapanma ve dış kümelerle ortaya ara koyma davranışını artırır. Salgın, hepimizde ister istemez bir mevt tasası yaratmış olabilir. Bilhassa risk kümesinde olanlar, her gün vefat sayılarını gördükçe, kendilerinin de ölme ihtimalini düşünerek korku duyuyor olabilir. Vefat tasasının, toplumsal hayatla ilgili kıymetli sonuçları olabilmektedir: Dehşet İdaresi Kuramına nazaran ölümlü olduğumuzu, yani ne yaparsak yapalım bir gün kesinlikle öleceğimizi düşündüğümüzde, hayatın anlamsızlığı bir nevi hızımıza çarpar… Korkunun kişiyi yönetmesi değil, kişinin korkuyu kendi uygunluğu doğrultusunda kullanması fonksiyoneldir.

Korku, bireyde varlığını gösterdiği andan itibaren otorite kurmayı ve kurallarına uyulması konusunda ısrarcıdır. Beşerler tasanın varlığını gördükleri andan itibaren, kendilerini bir tavşan ve korkuyu bir dağ üzere görme eğilimindelerdir. Kişinin kendisini küçük, tasayı büyük görme durumu sonucunda ise korkunun alanı genişler.

Bu türlü durumlarda kendimize söyleyeceğimiz en hoş cümle ‘’Bu durum süreksiz, kalıcı olmayacak. İnsanlık tarihinde misal pek çok örnek var. İnsanoğlu yüzyıllardır misal gayretleri deneyimlemiş durumda. Bu da geçecek’’ olmalı. Ne kadar umutlu ne kadar gerçekçi ve akılcı optimistlik içinde olursak, bunu başarma süremiz o kadar kısalacak. Bu süreçte istikrarda kalmak çok kıymetli. Zira bu süreçte pek çok his bombardımanı altındayız. Endişe, kaygı, âlâ haber, makûs haber üzere. Birbirine zıt pek çok his bir ortada. Bu his ve kanılar ortasında siyah- beyaz usulü uçlarda gezinmemek gerekiyor. İstikrarlı ve akılcı kalabilmeliyiz.

Meskende geçirilen vakti kıymetli yapmak elimizde olduğunu unutmayalım. Günlük plan çıkartabilir ve bir günü dolu geçirebiliriz. Çalışmaktan daha evvel fırsat bulamadığımız kitapları okumak, vizyonda iken izleyemediğimiz sinemaları izlemek, mesken içinde yapabileceğimiz hobiler edinmek üzere keyifli aktivitelerde bulunabiliriz. İçinde bulunduğumuz zarurî şartları, ‘kendimizi yine keşfetme’ fırsatı olarak görebiliriz, bu harika durumu bir insan olarak kendimizi tanımadığımız yönlerimizle yine tanımak için kıymetlendirebiliriz. Kendimizi ve sevdiklerimizi korumak için misafirliğe gitmemeli ve konuk kabul etmemeliyiz. Ailemizi, arkadaşlarımızı, sevdiklerimizi görüntülü/görüntüsüz arayarak bağlantı kurabiliriz. Bu süreçte paylaşmanın en hoş takviye olduğunu unutmamalıyız. Vakit, kendimize ve sevdiklerimize düzgün bakma; bedensel ve ruhsal dayanaklılığımıza itina gösterme zamanıdır…

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir