Sağlık

Çocuğum yerinde durmuyor, kesin hiperaktif bu çocuk..!

Toplumumuzda sıkça karşılaştığımız yahut duyduğumuz halk ortasında koyulması sıradanlaşmış bir teşhis olmanın ötesinde bir durumdur hiperaktivite. Her yerinde durmayan hareketli çocuğa hiperaktif demek büyük bir yanılgıdır. Bu yanılgılar yüzünden çok fazla çocuğumuz aile üyeleri tarafından yanlış yönlendirmelere maruz kalmaktadır. Evet çok hareketlilik hiperaktivite belirtileri ortasında gösterilebilir fakat bu belirtinin süreklilik arz etmesi, dikkat edilmesi gereken kıymetli bir noktadır.

Hiperaktivite nedir ?

Hiperaktivite bilhassa okulöncesi periyot ve okul çağı çocuklarında görülen tesirinin tüm hayat boyunca gözlemlenebileceği bir nöropsikiyatrik bozukluktur. Kısaca tanımlamak gerekirse hiperaktivite olağandışı hareketliliğin süreklilik arz etmesi, dürtüsel bozukluklar ve çocuğun yaşına uygun sorumlulukları yerine getirememesi ile baş gösterir. Erkek çocuklarda yoğunluğu, kız çocuklarına oranla iki üç kat daha fazladır.

Hiperaktivite Tanısı Nasıl Koyulur ?

– Çocuğun hikayesi alınır.

– Aile ile görüşme sağlanır, çocuğun doğumöncesi ve doğum sonrası bilgileri ebevynlerine çocuğu yeterli tanıyan öğretmenine teşhisin sık karşılaşılan belirtileri ile ilgili sürece yönelik sorular sorulur. Belirtilerin şiddetine nazaran değerlndirme yapılması ana öge olarak gösterilebilir.

– Çocuğun bu basamakta makul bilişsel testlerden geçmesi tedavinin gidişatını belirlemede büyük rol oynayabilir. Gelişim özelliklerinin takibi açısından AGTE (Ankara Gelişim Tarama Envanteri), WISC-R (Weschsler), vb.

– Çocuğun kişilik testlerinden geçmesi de tedavinin gidişatı açısından değerlidir. Psikopedagojik açıdan insan resmi çizme, Cümle tamamlama, DKÖ-SKÖ (Sürekli Tasa Ölçeği) vb.

– DSM-IV’e Dayalı Tarama ve Kıymetlendirme Ölçeği kullanımı

– Ayırıcı Teşhis

– Tedavi ve eğitim Planlarının yapılandırılması programı ile birlikte;

Çocuk Psikiyatrisi Psikolog ve Özel Eğitim Uzmanı tarafından gözlemlendikten sonra konulur.

Anne-Baba Tavrı Nasıl Olmalıdır ?

Bu teşhisin tedavisinde ebeveynlerin tavırları çok değerlidir. Bu süreçte lisan gelişimi yaşına uygun ve öteki rastgele bir psikiyatrik bozukluğu olmayan, sürece uygun kısıtlamaları meselesiz kaldırabilecek seviyede çocuklara;

Olumsuz davranışlarına gösterdiğimiz hassasiyeti, olumlu davranışlarına da gösterip ahenginin artmasına yönelik teşviklerde bulunarak,

Çocuğun çevresel uyaranlar tesirinde kalmadan kendi başına oyun kurmasını sağlayarak, (Burada değerli nokta oyun seçimini çocuğa bırakmaktır).

Çocukla kurulan irtibatta komutların aktif bir halde çocuğa geçmesini sağlayarak. (Yapılması istenen bir şeyin çocuğun farkında olmasını sağlayacak biçimde söz etmek). Bunu gerçekleştirirken de çocuğun dikkati dağıtabilecek etkenleri ortadan kaldırarak ve gereken noktalarda söylemlerinizi çoka kaçmadan olağan bir ses tonu ile tekrar ederek sürece katkıda bulunabilirsiniz.

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir