Sağlık

Boşanma sürecinin çocuklara yansıması

Boşanma süreci sırf bir olay olarak bize yansımamaktadır. Birebir vakitte ruhsal, toplumsal ve ekonomik açılardan hayatımızda önemli değişikliklere sebep olabilmektedir. Bizlerin hayatında bu kadar önemli değişiklikler olurken, çocuklarının hayatında da değişiklikler sağlıklı ilerleme gelişmediği sürece olumsuz olarak bireyi etkilemeye devam etmektedir.

Erken çocukluk devrinde ebeveynleri boşanan çocuklarda temel bakım veren ile bağlanma sorunları yaşanmakta, çeşitli regresif davranışlar ortaya çıkmakta ve hali ile ergenlik ve yetişkinlik devrinde de bireyde yansımaları görülmektedir. Bu problemler kısa vadede yaşanan duygusal ve toplumsal sorunlara nazaran daha uzun müddetli tesirlere sahiptir. Yapılan çalışmalar boşanma süreci ve sonrasının ister istemez ebeveyn-çocuk münasebetinde sağlıklı yapıda bozulmalara sebep olduğunu ortaya koymuştur. Elbette ki boşanma süreci çiftlerle birlikte çocuklar açısından da kritik bir süreçtir. Çocuklar için kaçınılmaz biçimde ziyan verici bir süreçtir denilemez fakat çoğunlukla birtakım sorunlar yaşanmaktadır.

Son yıllarda artış gösteren boşanma oranları ile birlikte sıklıkla araştırılan ve çalışılan bir küme haline gelmiştir parçalanmış aileler. Bilhassa bu süreci, daha sağlıklı ve en az hasar ile atlatabilmek ismine uzman dayanağı ile ilerlemeyi aileler tercih etmektedir.

Pekala Bu Süreçte Çocuklar ile Nasıl Bağlantıya Geçilmeli ?

Bu güç ve gerilimli süreçte çocuk/lar açısından en bağı olduğu içine doğduğu aile bireylerine bundan sonra eşit seviyede ulaşamayacak, tahminen tercih yapmak zorunda kalacak, eskisi kadar kendini inançta hissedemeyecek ve dünyası ister istemez bölünecek hatta bazen bir köprü olacak bazen de bir öfke silahı halinde kullanılacak. Başlangıçta ekseriyetle anne-babayı bir ortaya getirmeye çalışma ve bu süreçten kendini suçlama evreleri yaşanmaktadır. Tüm bunlar olurken neler yapabiliriz?

Boşanma durumu, çocuğun yaş kümesine uygun ve ”dürüst” bir halde anlatılmalıdır.

Her iki ebeveyninin de hala onun annesi/babası olduğunu, muhtaçlığı olduğunda yanında olacağını tabir etmeli ve ortalarındaki bağa ziyan vermemelidir.

Çocuğun hayatında hayli az(asgari) seviyede değişiklik olmalı. Örneğin, birden hem konutu, odası, eşyaları, okulu, arkadaşları, yaşadığı kent ve daha birçok değişim birden olursa çocuklarda sıklıkla regresyon gözlemlenmektedir (örnek: tuvalet alışkanlığı edinmiş bir çocuk tekrar beze dönebilir…)

Dengeli ebeveyn tavırlarına bu süreçte de devam edilmeli yani bir ebeveynin hayır dediğine öbür ebeveyn evet dememeli, ortak kararlar ile hareket edilmeli.

En kıymetlisi ise; çocuğunuzu her vakit, her şartta seveceğinizi söz etmeyi ve sevginizi, ona bedel verdiğinizi göstermeyi asla esirgemeyin.

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir